Doznałam olśnienia. Dotychczas wydawało mi się, że RPG, które uprawiam jest, ogólnie rzecz biorąc, spoko. Może nie idealne, ale na tyle poprawne i zdrowe, żebyśmy wszyscy – zarówno ja, jak i moi gracze – mogli się na sesjach dobrze bawić. Tymczasem okazało się, że już sama moja niewielka, krakowska drużyna prezentuje cały wachlarz najróżniejszych, wysoce szkodliwych zachowań. Te zaś – odkąd moja RPG-owa świadomość weszła na wyższy poziom wtajemniczenia – spędzają mi sen z powiek. Nie mogę przecież przejść obojętnie obok problemu takiego kalibru, nie mogę pozostawić mo... Czytaj dalej

Pamiętam to bardzo dobrze – podeszła do nas, kiedy siedzieliśmy na najniższych gałęziach, machając nogami, muskaliśmy podeszwami butów koniuszki traw. Powiedziała coś – o tym, że na pewno jesteśmy grzecznymi dziećmi i nie powinniśmy łazić po drzewach. Potem sięgnęła do wytartej, skórzanej torebki po cukierki. Wręczyła nam łakocie, uśmiechając się, jakby była pewna, że jej posłuchamy. Jeszcze chwilę patrzyła na nas, po czym ruszyła w swoją stronę. Kiedy zniknęła za wiatą przystanku autobusowego popatrzyliśmy na siebie ze zdziwieniem – byliśmy przekonani, że istniała tylko w op... Czytaj dalej

Pamiętam, że kiedy opuszczałam teren konwentu po zakończeniu pierwszej edycji Lajconika, organizatorzy żegnali mnie, obiecując, że druga obędzie się wcześniej, niż można by się spodziewać. Odetchnęłam z ulgą, kiedy okazało się, że istotnie, Lajconik powróci na wiosnę. Byłoby okrutne kazać uczestnikom czekać na ten świetny konwent cały rok. Lokalizacja Kiedy w sobotę rano ruszyłam w stronę Ronda Mogilskiego, wyobrażałam sobie uczestników, wpadających na siebie na korytarzach, tłok na schodach i zdesperowanych graczy, bijących się o miejsca na sesjach. Podobnie, jak w przypadku edycji paździ... Czytaj dalej

[Poniższy wpis bierze udział w 30. edycji Karnawału blogowego RPG, której opiekunem jest Vanadu. Mimo wyjątkowo zachęcającego do pisania tematu, dotychczas pojawiło się niewiele notek, toteż zachęcam do spojrzenia na Karnawał łaskawym okiem i sięgnięcia po klawiatury.] Zbrodnia jest fundamentalnym elementem scenariuszy RPG: bez względu na to, czy gracze stają po stronie prawa, wcielają się w bandę łotrów, czy też niewinnych obywateli, starających się oczyścić swoje dobre imię u podstaw działań ich bohaterów leży popełniona wcześniej zbrodnia. Pisząc o zbrodni mam na myśli każdy uczynek w j... Czytaj dalej

Jak wiecie - albo nie wiecie - z okazji pierwszych urodzin Machiny parowej postanowiliśmy pozbyć się kolejnego podręcznika na rzecz wybranych losowo dobrych rąk. Niniejszym chciałabym oświadczyć, że zwycięzcy gratuluję szczęścia oraz życzę wielu udanych sesji! PS. Poirytowanych koniecznością dodatkowego klikania pragnę poinformować, że to już ostatnia notka, która tego wymaga. Czytaj dalej

Dziś mija pierwszy rok od powstania mojego zewnętrznego bloga, na którym, jak wiadomo, wszystko wygląda lepiej, co dla kobiet jest niezmiernie istotne. Jako, że treść notki podsumowującej istnienie Machiny parowej nie jest w żaden sposób bezpośrednio związana z Polterem nie zamieszczam jej tutaj, wbrew dotychczasowym zwyczajom. Zapewniam jednak, że warto kliknąć i przeczytać. Czytaj dalej

Krótko po tym, jak Khaki zamieścił nagrania z prelekcji o sesjach detektywistycznych prowadzonej przez Ezechiela z jego małżonkę, znalazłam się w kryzysie twórczym. Data sesji była ustalona, podręczniki do Castle Falkenstein leżały przede mną, miałam nawet jakieś mgliste wizje początku i zakończenia scenariusza, jednak zupełnie nie wiedziałam, jak wypełnić czas pomiędzy nimi. Prelekcję obejrzałam, mając nadzieję, że jakoś mnie zainspiruje, a tym samym pozwoli ruszyć na przód z przygotowaniem sesji. Niezbyt pomogło, jednak z pewnością wypełniło czas. Na wiele godzin, bo właśnie dzięki tej prele... Czytaj dalej

Jest luty 1867 roku. Wprawdzie po słynnej bitwie pod Königseig w Europie na kilka miesięcy zapanował spokój, jednak nie ma nikogo, kto nie spodziewałby się rychłego wybuchu kolejnej wojny. Żelazny Kanclerz nie zrezygnuje łatwo ze swoich planów. Podobnie Adwersarz. Nic więc dziwnego, że w Kazak Corom krasnoludzcy inżynierowie nieustannie pracują nad rozbudową Bawarskiej Marynarki Powietrznej. Gdy Bismarck znowu uderzy z pewnością tylko ona będzie mogła stawić czoła jego armii, toteż praca wre. Do czasu. Nagle bowiem w mieście krasnoludów zaczynają dziać się niepokojące rzeczy. Wszystko ws... Czytaj dalej

Dla nikogo nie jest tajemnicą, że również RPG-owcom zdarza się czasem wykazywać społecznie powszechne zachowania – na przykład łączyć się w pary. Często z innymi RPG-owcami. W takiej sytuacji pojawia się zwykle kwestia sesji-solówek: wszak pary, rzecz równie powszechna, lubią spędzać czas w swoim, i tylko swoim, towarzystwie. Od jakiegoś czasu także mierzę się z tym problemem i postanowiłam podzielić się bagażem doświadczeń zdobytych przez ostatnich kilkanaście miesięcy. Zaznaczam przy tym, że tak moje doświadczenia, jak i przedstawione tu rozważania dotyczą przede wszystkim tzw. mainstr... Czytaj dalej

[Oto spełnia się najgorszy koszmar zigzaka - wszyscy piszemy o ZjAvie. Tak, ja również.] Teoretycznie ZjAva to kameralna impreza, która, zamiast oferować uczestnikom rozbudowany program, koncentruje się na tym, co lubimy najbardziej: graniu w RPG. Teoretycznie. Trzecia edycja Zimowej Jazdy Avangardowej pokazała, że ZjAvie coraz bliżej do pełnoprawnego, ogólnopolskiego konwentu, niż lokalnej atrakcji. Pojawiło się dokładnie 666 osób. Taka frekwencja z pewnością cieszy organizatorów, a także pokazuje, że w przyszłym roku spotkamy się pewnie w innym miejscu. Liceum im. Hugona Kołłątaja, którego... Czytaj dalej